HOME
Info Wilhelminasluis
Dagelijks Nieuws
Foto's Vrachtschepen
Andere Scheepsfoto's
Bijzondere schepen
Schepen >100 jaar
Ansichtkaarten
Historie sluis
Oorlog in de Regio
Historie in de Regio
Andel Toen en Nu
Verhalen
Bodemvondsten
Leuke websites
Andel Wandelt
Vragen
Reacties
Contactformulier

46eGrenslandtocht vanuit Zevenaar, 50 km.

Liepen we vorige week nog in het westen van het land, waar eb vloed heersen, deze keer zijn we aan de andere kant van het land, zelfs tot in Duitsland toe. Het leven van een wandelaar gaat niet over rozen met al die omschakelingen.
Staan helden van weleer uit West Nederland, zoals Jan Pieterszoon Coen, Michiel de Ruyter, Witte de Wit, Maarten Tromp en Piet Hein om zomaar een paar namen te noemen, bij sommigen in het verdomhoekje. In het oosten is dat wat minder of ze moeten de hertog van Gelre en die van Pruisen ook al in hun rode boek hebben staan. De VOC mentaliteit moet uit de geschiedenis boeken verdwijnen, beelden en straatnamen moeten uit het oog onttrokken worden. Althans dat vindt een kleine groep (linkse) activisten.
In dat gebied, tussen Rijn, IJssel en Duitse grens, waar het water alleen maar één kant op stroomt, lopen we vandaag met nog vijf weken te gaan voor de Nijmeegse Vierdaagse, een mooie oefensessie. Zelfs lopen we nog een klein stukje van het Pieterpad.
Het zal vandaag een ‘bergetappe’ worden en om 7 voor 7 gaan we van start. Gelijk al de Fergusonbrug over en via Oud Zevenaar de dijk op. Na Babberich komen we in het grote Bergherbos, met zijn vele en soms meters hoge varens, terecht. 
Door al die bochtige klimmetjes en dalingen worden we flink door elkaar geschut. In Hoch-Elten op de Eltenerberg bij de Sint-Vitus kerk bereiken we met ruim 84 meter ons hoogtepunt. Daar waar we ‘einen schönen Blick in das Rheintal haben’, met in de verte de lange hangbrug van Emmerich.
Via Elten dalen we af naar Nederlandse gronden en komen uiteindelijk om 7 minuten voor 17 uur bij ons eindpunt, waar we ons na het afmelden op een stoel hijsen en met een Kornuit in de hand proosten op de mooie wandeling van vandaag,
Een Kornuit die met zeven slokken volkomen opgelost is.
Hans

Heel veel verrassing zat er voor mij vandaag niet bij. Dat had te maken met het feit dat ik vorig jaar al bij deze tocht van de partij was want de route was namelijk voor 99,99% een kopie van die van vorig jaar. Moet er gelijk wel bij zeggen dat het voor Hans natuurlijk anders lag omdat het zijn eerste deelname was. In ieder geval blijft het zeker een aangename route om te lopen want er is een heel scala aan parken en plassen rond de rivier de Rotte in opgenomen. Je vertoefde dan ook eigenlijk de gehele tocht wel in het groen en of bij het water. Het was vandaag ook nog eens een jubileumtocht omdat de organiserende vereniging 90 jaar bestaat. Wegens dat heuglijke feit had de Rotterdamse Wandelsport Vereniging www.rotterdamsewandelsportvereniging.nlnaast de vier gebruikelijke langere afstanden als extra een drietal kortere afstanden aan het programma toegevoegd.

In de ronde die wij op de langste afstand vanuit de start bij het clubgebouw van korfbalvereniging Wion gelegen in de wijk Ommoord moesten maken, kwamen we achtereenvolgens door het Molenpark; bij de Trekvaart; de Rotte en de Bergse Voor- en Achterplas; door het Melanchtonpark; bij de Rotterdamse Schie en de Overschiese Plassen; door het Zestienhovenpark; bij de Wilgenplas en in het gelijknamige Wilgenpark; door het Schiebroekse Park; het Lage en Hoge Bergse Bos; bij de Zevenhuizerplas en het Ommoordse Veld. In het bovengenoemde rijtje zat zelfs behoorlijk wat onverhard en dat vonden wij helemaal niet verkeerd. In het Hoge Bergse Bos kregen we zelfs nog met een tweetal flinke kuitenbijters te maken. Het Hoge Bergse Bos ligt ten oosten van Bergschenhoek en is een interessant gebied voor actieve sportbeoefenaars. Je kunt er rolskiën, mountainbiken, klimmen op een klimwand, kanoën, skaten, golfen en nog veel meer. De heuvels in het Hoge Bergse Bos zijn ontstaan door de berging van sloop- en bouwafval. Op één van de heuvels ligt ook een kunstskibaan. De eerste klim diende zich aan toen we bij golfclub de Hooge Bergsche kwamen. Zij spelen op de golfbaan De Rottebergen die langs de rivier de Rotte in het recreatiegebied Rottemeren ligt. Deze golfbaan is aangelegd op een enorme puinberg in de polder. Wat verderop volgde de tweede heuvel, een stuk hoger wat ons een behoorlijk langere klim opleverde. Helemaal op de top had je er het uitkijkpunt Lührs en daar hebben we natuurlijk wel even van het fantastisch uitzicht genoten. Vervolgens waren we weer snel beneden via een flink steil pad vol met haarspeldbochten. 55 kilometer 7:30 – 18:20.uur.

Anton

Vandaag lopen we de tweede Linie-tocht, vernoemd naar de beroemde voorzitter van de al even beruchte wandelclub AndelWandelt. Deze voorzitter, een wat stijf van leden, maar jong van geest zijnde man zwaait al sinds de oprichting de scepter over deze club.
Op deze prachtige, zonnige en warme dag gaan we om 5 uur op pad en belanden al snel in het rustige Giessen waar we bij het nieuwe evaluatie park van het fort komen. Via het Almbos gaan we Uittik in en ook weer uit. We zoeken de boorden van de eeuwen oude (Wijde) Alm op en komen daar op de vroege morgen al een dorpsgenote tegen, die op dat moment als een van de weinige weet hoe het hoort. Niet op bed, maar de wonderschone natuur in. 
Via Almkerk komen we in Nieuwendijk uit, waar we bij Tamoil Tekske brandstof  bijtanken. Via de Papsluis komen we bij Fort Bakkerskil uit, waar enkele B&B gasten buiten al aan de koffie, jus en een croissantje zitten.
Op naar Fort Steurgat dat we ronden en daarna is het weer even bijtanken bij Esso Kieboom. We gaan op Sleeuwijk aan en langs de Zevenbansche Boezem en landgoed Kraaiveld kruipen we bij Oudendijk de dijk weer op.
Na de wallen in Woudrichem komen we bij het voetveer en in afwachting daarvan is er koffie en thee. Na de oversteek vullen we bij slot Loevestein de watervoorraad aan en struinen door het nieuwe land van Munnikenland richting de Batterij van Brakel. Vlak daarbij zien we zomaar de -motor met zijspan- van Willem Waaierdeur staan, zelf is hij nergens te bekennen. 
Uiteindelijk via de slingerende Nieuwedijk en het nieuw aangelegde Pronkpad is de Poederoijense Hoek het volgende richtpunt.
En juist daar, ter hoogte van de Batterij van Poederoijen raakt de brandstof helemaal op.  We moeten wel bijtanken en gooien er deze keer Karmeliet Super in.
Een tijdje later ‘vliegen’ we op huis aan en trotseren helemaal aan het eind nog een paar regendruppels.
Hans


Lente tocht Gemert, 42 km.

Insteken-omslaan-doorhalen-aflaten gaan.
Uitzoeken tocht-koffie drinken-wandelen-biertje.
Je breidt een muts, mooie sjaal, dikke trui of een warme sok.
Je loopt over asfalt, in het zand, door de modder of in het bos.
Wandelen heeft eigenlijk dezelfde principes als breien. Je loopt in een bepaald patroon en laat ook wel eens een  steek vallen. 

Vandaag zijn we na 3 jaar weer eens in het Brabantse Gemert aangeland bij de 60ejarige wandelvereniging Z.U.Th (Zonder Uitvallen Thuis).
We starten om kwart voor zeven vanuit een iets wat verouderd clubhuis, waar koffie en thee weinig kosten en geen automaat te ontdekken is. Maar dat maakt het alleen maar intiemer. Lekker vroeg op pad en dat is een welkome bijkomstigheid, want de temperatuur zal vandaag naar de 30 graden stijgen en daarmee is Brabant vandaag de warmste plek in Nederland. In dat typisch Brabants landschap waar de geur van aarde en zand opstijgt van de akkers, komen we de plaatsen Boerdonk, Beek en Donk ( in de gemeente Laarbeek, welke tot de groenste gemeente van Europa uitgeroepen is) en Handel tegen.
De trui die we vandaag breien valt een beetje flets uit. Er hadden wat fellere kleuren in mogen zitten en wat meer motief. Tevens is de ene mouw iets langer dan de andere. 
Maar samengevat zijn we er best tevreden over, vooral na een bezoek aan het prachtige Esdonks Kapelleke. 
Aan het eind van de tocht breien we er nog een knotje Bavaria aan, terwijl we andere deelnemers, puffend als een lekke band, zien binnenkomen.

Als een ieder tussenbeien 
'ns Gezellig gingen breien 
Met een knotje van die  gemeleerde wol 
Dan was 't uit met die ellende 
Dan was 't nergens meer een bende 
En 't was eindelijk eens vrede op de wereldbol 
O, ze moesten toch 'ns weten 
Dat je dan alles kunt vergeten

Hans

Zo doe je mee aan een tocht dicht bij huis en een volgende is wat verder van huis. En dat laatste is vandaag het geval met de Bos- en Duintocht. Maar de verre reis naar de Kop van Schouwen is zeker de moeite waard geweest. Op korte afstand van elkaar komen hier meerdere landschappen voor zoals duinen, stranden, (cultuur)graslanden en bossen. Deze landschappen zijn het resultaat van de natuurkrachten: zee, wind en water en, in mindere mate, ook van inrichting en beheer door mensen.

Het wordt vandaag de 17 editie van de Bos- en Duintocht die het wandelcomité Zeeland wandelenzeeland.jouwweb.nl samen met de Pannekoekenmolen De Graanhalm pannekoekenmolen.nl organiseert. Het blijkt dat de tocht uit twee lussen bestaat. Zo gaan we eerst na de start vanuit de Pannekoekenmolen eigenlijk in één rechte lijn, veelal tussen de bomen door, van Burgh-Haamstede naar Renesse. Onderweg gaat het en dat blijft eigenlijk het verdere van de dag ook zo langs en over veel campings en vakantieparken. Na een gedeelte langs en door de duinen worden we het Noordzeestrand opgestuurd. Het is zelfs voor een behoorlijke tijd want pas na een kilometer of vijf laten we het strand achter ons en gaat het de duinen in. We komen bij buurtschap Nieuw-Haamstede nog langs de West Schouwen of Westerlichttoren en het zweefvliegveld. Terug in Burgh-Haamstede komen we dorpsgenoot meester Bram nog tegen. Blijkt dat hij met zijn Ina een seizoenplaats op een vakantiepark op de Kop van Schouwen heeft. Maar voordat we de Pannekoekenmolen De Graanhalm weer opzoeken nemen we eerst nog kijkje bij Slot Haamstede.

De tweede lus brengt ons snel al naar de Zeepeduinen. De Zeepeduinen behoren vanouds bij het landgoed Slot Haamstede. Het is een geaccidenteerd duinlandschap met bos, struweel, grasland, mosvlakten, vochtige duinvalleien en kaal zand. De naam Zeepeduinen is een verbastering van het Zeeuwse seepelen (=sijpelen): het grondwater sijpelde hier vanuit de duinen naar de lager gelegen omgeving. Het eerste waar we in de Zeepeduinen op stuiten is de Walvis. Het is een commandopost die op een hoge duin ligt. In totaal liggen er in dit gebied zo’n 40 bunkers uit de Tweede Wereldoorlog. Na de toch wel heel, heel fraaie Zeepeduinen dwalen we op weg naar Westenschouwen door gelijknamige Boswachterij Westenschouwen. Hierna krijgen we voor even de Oosterscheldekering in het vizier. Via Westerschouwen en Burgh(- Haamstede) komen we na een tijdje bij de jachthaven van buurschap Burghsluis uit. Van daar lopen we onderlangs de Zeedijk en langs de Oosterschelde de richting van de Oosterscheldekering op. Na nogmaals Westenschouwen komen we voor een tijdje weer in de Boswachterij Westenschouwen. Een flink lange rulle zandpad, aan de rand van de Zeepeduinen, brengt ons uiteindelijk in Burgh-Haamstede terug. Waar we op het terras van Pannekoekenmolen De Graanhalm nog wel even namijmeren over deze schitterde tocht op de Kop van Schouwen. 7:20 – 17:50 uur – 50 kilometer.

Anton


 Noordwaardtocht Biesbosch, 25 km.

In mijn jonge jaren was de serie van Pipo de Clown zeer populair. Sapperdeflap  zei Pipo dan altijd in de tijd dat de televisie nog in de kinderschenen stond. Daar moest ik even aan denken bij deze Sop (samen op pad) tocht. Sopperdesop zou je vandaag dus ook kunnen zeggen.  In de vijfde serie, “Pipo en de Waterlanders”verschenen voor het eerst de boeven "Snuf en Snuitje" in de serie. Toen ik de twee bedenkers van deze tocht, Bert F. en Henk D. vandaag tegenkwam, moest ik daar in een split second aan denken. Samen, in oranje hesjes gekleed, en voorop lopend in een stoet van 65 wandelaars.

Om goed tien uur gaan we op pad vanuit jachthaven/café Van Oversteeg midden in de Biesbosch. De tocht zal vandaag bestaan uit twee lussen, waarvan de eerste in oostelijke richting gaat. Dankzij het programma ‘Ruimte voor de Rivier’ is dit gebied van akkerbouw veranderd in een plas en dras terrein. We lopen veel onverhard en passeren o.a. de Spieringsluis, het nieuwe Biesboschmuseum en het waterbekken Petrusplaat. 

Na de pauze gaan we de westelijke kant op; riet- en moerasruigtes, slikken, platen, gorzen en vloedbossen zijn vandaag ons deel.
Op driekwart van de tocht gaat het echter fout. Het zou een aflevering uit de Pipo-serie kunnen zijn; “Het geheim van de gesaboteerde brug” .
Op de Deeneplaat ligt een drijvend pontonnetje, waar aan weerkanten planken aan bevestigd zijn, waar je over heen moet om bij o.a. de historisch Zwarte Keet uit te komen. Blijken de planken weggenomen te zijn, sabotage van de bovenste plank.
Er ontstaat beroering onder de wandelaars en er wordt een wanhopige poging gedaan om er toch over te komen, wat tot mislukken gedoemd is. 

Uiteindelijk zit er niets anders op om over de dijk terug te keren naar onze startplaats. Nu is het grote voordeel van de Noordwaard dat het overal mooi is, dus zo’n ramp is het ook weer niet.

Dag vogels, dag bloemen, dag Bert en Henk. Bedankt, het was geen lange tocht maar had per kilometer een heel hoog genotsgehalte. 

Hans


Dit wordt een saai verslag, een erg saai verslag. Zeg maar een ontzettend saai verslag.

We hebben alle kilometers alleen maar over twee dijken gewandeld. De eerste helft de Lek aan de rechterkant en verrék de tweede helft weer. Toegeven, we hebben twee oversteken gemaakt; eentje met de pont bij Schoonhoven en de andere over de brug bij Vianen. 
De hele dag hebben we alleen maar dorpen, schepen, rivierlandschappen en dijkhuizen gezien. Toegegeven, er waren ook stadjes en buurtschappen bij. Toegegeven, geen één schip was hetzelfde. Toegegeven, door wolken en zon zag zo’n landschap er elke keer weer anders uit. Toegegeven, geen ene woning was van dezelfde leeftijd of zag er hetzelfde uit. 

Verder hebben we de hele dag een paar honderd meter achter elkaar gelopen, omdat ik van hogerhand de opdracht had om alle zichtbare schepen te fotograferen en die waren er veel, heel veel.
Het wilde vandaag zelfs niet stormen of regenen. Toegegeven, de eerste helft hadden we het windje mee, de tweede helft tegen.

Zelfs het totaal aantal kilometers was saai; 44.

Op deze Camino de Lekdijk was er geen enkele refugio te bekennen, waar we als vermoeide pelgrims ons hoofd even ter ruste konden leggen, zoals ze dat zo vaak op de pelgrimage naar Santiago de Compostella doen. Alleen helemaal aan het eind van de tocht was een etablissement waar een bord vermeldde dat ze daar kloosterbier hadden, uit de tap nog wel. Bleek die tap droog te staan. 
Uiteindelijk hebben we om de saaiheid een beetje te doorbreken ieder maar een verschillend biertje gepakt. En dat was lekker, heel lekker, net als de tocht.

Voor het overzicht hierbij de volgorde die we gewandeld hebben; Nieuwpoort, Gelkenes, Schoonhoven, Willige Langerak, Lopik, Jaarsveld, Lopikerkapel, Vianen, Lexmond, Achthoven, Sluis, Ameide, Tienhoven, Waal en Langerak.

Hans


WS’78 is vandaag jarig, liefst 40 jaar oud is deze wandelvereniging en dat wordt gevierd met een lustrumtocht. Wij, als AndelWandelt, doen sinds 2011 regelmatig aan deze tochten mee. Totaal wordt dit vandaag onze 56egezamenlijke tocht. Daarbuiten zijn we ook wel eens in ons eniggie geweest. Het parcours gaat over slingerende bospaadjes, door heidevelden, langs vennetjes, heuveltje op, heuveltje af, door oude dorpskernen, langs molens, over smalle bruggetjes, langs kastelen en over graspaden door uiterwaarden met zo hier en daar een overstapje. Het is vandaag ook feestelijk zonnig weer met bijna zomerse temperaturen.
De eerste rokjes-dag van het jaar. De gemiddelde kleding stijl van de wandelaar laat nogal eens te wensen over. Hoewel zelfs Bob de Bouwer is vernieuwd, het animatiefiguurtje ziet er tegenwoordig jonger, langer en slimmer uit, in een strakke 'slim fit' spijkerbroek loopt de gemiddelde wandelaar niet jaarlijks over de catwalk om de nieuwste mode te presenteren.
Vandaag is het van alles, wat tussen een grijze ijsmuts met grote zonnebril en een ultra korte broek met daaronder een paar witte spillebenen in zit. Als wandelaar moet kleding in de eerste plaats makkelijk zitten en daarom dus geen chic, bohemien, casual, classy, rockchick, punkbabe, hiphopqueen, girly princess of sexy grannystyle.
Tegen negen uur vertrekken we vanaf dorpshuis ‘De Twee Marken’ en verdwijnen al direct de fraaie Kaapse Bossen in, beklimmen de 58 hoge Ruiterberg en volgen het natuurgebied het Doornse Gat.  We gaan de Donderberg op, met de graftombe van Nellesteyn. Langs grafheuvels en de Leeuwenkuil bereiken we de 69 meter hoge Amerongse Berg. Bij het Sterrenbos begint de afdaling en komen we in de uiterwaarden van de Neder Rijn terecht. Na de klei gaan we weer over de dijk het zand op bij landgoed Zuylenstein.
Tenslotte lopen we door een schitterende uitwaaingslaagte, een overblijfsel van de laatste ijstijd. Daarna nog een heideveld en we zijn weer terug in de hedendaagse beschaving, waar we ons een acht uur lang uit bevrijd hebben.

Hans 

 

02 april 2018
Wandelsportvereniging De Vrijbuiters https://wsvdevrijbuiters.wordpress.com/heeft voor de afwisseling nu eens niet gekozen voor Wijk en Aalburg als startplaats. De 33eeditie van haar Paaswandeltocht is namelijk vandaag vanuit het dorpshuis in Meeuwen. Als achterliggende gedachte, je hebt zo de Biesbosch binnen handbereik. 

Ondanks dat we met deze tocht in de eigen streek zitten en het zodoende allemaal wel bekend voorkomt, hebben we er zeker weer ontzettend van genoten wat onze wandelvrienden van De Vrijbuiters ons vandaag aangeboden hebben. Het wordt al met al een flinke ronde die ze ons laten maken. Van Meeuwen eerst naar Dussen, vervolgens wordt het Nieuwendijk, Hank, buurtschap Kille,  Nieuwendijk, Almkerk en weer Dussen en daarna terug naar Meeuwen. In de route hebben ze ook behoorlijk wat onverhard opgenomen zoals een flink deel van het Oostwaarderpad in de Biesbosch. Kilometers wordt het hier dwalen langs de Bleeke-, de Bakkers- en de Bruine Kil. Zijn niet alleen Killen waar we onderweg mee te maken gaan krijgen. Eigenlijk de gehele dag door duikt er wel één of andere watergang op die we ook voor een tijdje moeten volgen. Begint al met het Noorderafwateringskanaal, de Bergse Maas en daarna het riviertje Dussen. Hierna duikt de Gantel op en na de bovengenoemde Killen is het de beurt aan de Alm en de rij wordt uiteindelijk weer gesloten met het riviertje Dussen. 

7:00 – 15:10 uur     41 kilometer

Anton

 

 

 

 

 

 

 

Top